DANSE MACABRE

DANSE MACABRE
ή
Χορεύοντας στο ταψί, (με τη Σαλώμη)

Σαλώμη, μόνη στο σαλόνι
τά μπράτσα σου τσιμπάς…
Γ. Σεφέρης *

Συν τη θλίψη,
σύνθλιψη.

Καρδούλα μου μικρή,
χίλια κομμάτια.

Η λύτρωση είν’ υγρή,
όπως τα δάκρυα.

Η κάθαρση είν’ γοργή,
σαν τη βροχή.

Μα η αγωνία είναι τυφλή
μέσα στα μάτια.

Συντεθλιμμένοι, σαν κιμωλίες,
υδατοδιάλυτοι σε ποταμούς δακρύων.

Η Παραφροσύνη μου κάνει στρίπ-τήζ τελευταία,
το σεξουαλικότατο σώμα της γίνεται προφανές, οι
ντελικάτες μορφάζουν, οι συγγενείς ανησυχούν, οι φίλοι
προβληματίζονται.

Το μυαλό της σπινθηρίζει σε ηλεκτροσόκ διαστάσεις,
το στόμα της αφρίζει, το πιεσμένο από αδιέξοδα κρανίο της
τσιτσιρίζει, προμηνύοντας επεισόδια, βίαια, εγκεφαλικά,
άπονα, τρομερά, δεν ξέρω κι εγώ ποιοί οπαδοί είν’ ικανοί για κρότους παλάμης,
δεν ξέρω ποιοι μεθυσμένοι θα δεχθούνε πάθος γεμάτοι, ξαναμμένα τα τερτίπια της.

Η Παραφροσύνη μου αφήνει και το έβδομο πέπλο να γλιστρήσει πάνω
από τ’ αλαβάστρινο κορμί της, πλέον ολόλευκη λάμπει σα μαρμάρινο έκθεμα εντός του Μουσείου.
Ξετσιπωμένη τελικά, πέρα από κάθε φθορά του θανάτου.

Η κατάστασή μου, ολοένα βυθίζει το είναι μου σε δρόμους πιο σκοτεινούς και κατάμονους, η κατάστασή μου, σκύβει ολοένα σα μαραμένο στο χώμα λουλούδι.

Τα μάτια τυφλωμένα μα εκστατικά, σε αόρατα οράματα τρελά στυλωμένα.
Κι η ψυχή αγκομαχά σα νυφίτσα πιασμένη στο δόκανο.

Τα μάτια δεν μπορούν να ξετρυπώσουν άγρια δάκρυα υδράργυρου πια,
αιχμηρά έτσι και βαριά, ισόποσα των πληγών μας.

Το σαρκίο, θλιβερό, περιττωματικό, σούρνει ένα αδέσποτο μυαλό σαν με
αλυσίδα – καταδίκη˙
Κάθε έργο και κάτεργο, κάθε ομιλία πικρία.
Κάθε αντάμωση ξερίζωμα κι ατίμωση.
Κάθε ανάμνηση ανάλωση κι ανάθεμα και άλωση.

Κάθε βυθός και μοναξιά, κάθε βυθός και πάτος.

Δίχως υποθαλάσσια κοιμητήρια
βαφτισμένων αλμυρών νεκροκεφαλών
κι εν γένει απαισίων ναυαγίων.
Τί τρέλα, κι αυτή η Σαλώμη, η αβυσσαλέα,
Τόσο δα στο αιδοίο, όσο και στην αναίδεια!

Συν τη θλίψη,
σύνθλιψη.

Καρδούλα μου μικρή,
χίλια κομμάτια.

Η λύτρωση είν’ υγρή,
όπως τα δάκρυα.

Η κάθαρση είν’ γοργή,
σαν τη βροχή.

Μα η αγωνία είναι τυφλή
μέσα στα μάτια.

 

Νικόλας Γκόγκος_MMII

* Από τις «Έξι νύχτες στην Ακρόπολη» του Γιώργου Σεφέρη, Εκδόσεις Ερμής, 1974

 

FOG125056 The Apparition, c.1876 (oil on canvas) by Moreau, Gustave (1826-98); 55.9x46.7 cm; Fogg Art Museum, Harvard University Art Museums, USA; (add.info.: head of St. John the Baptist;); Bequest of Grenville L. Winthrop; PERMISSION REQUIRED FOR NON EDITORIAL USAGE; French,  out of copyright PLEASE NOTE: The Bridgeman Art Library works with the owner of this image to clear permission. If you wish to reproduce this image, please inform us so we can clear permission for you.

Φωτό: L’ Apparition_Gustave_Moreau_(1874-1876)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s