Πασχαλινό

Πασχαλινό

Παρασυρμένος απ’ την τρικυμία σου,

βουλιάζω στ’ άπατα νερά σου παιδί – άγγελε.

Ό – λα – λά, κουτουλάμε σ’ έναν διάδρομο

κι ο Άδης είναι σκοτεινός και λαβύρινθος.

Τρέμει και σπάει η καρδιά μας στο κρύο,

αφού αφορίζοντας το ψέμα,

γεννάμε μια χειρότερη αλήθεια.

Λίμνη και πέτρες και βρύα

κι εμπειρική κατεργασία.

Κατουρώ τα σκέλια μου,

Μες τα σεντόνια μου.

Ξερνώντας στο δρόμο,

η υπερηφάνεια του τελευταίου αιώνα μας,

αφήνει μια κηλίδα.

ΛΟΙΠΟΝ,

Γιατί δεν κόβομε λωρίδες το πετσί μας,

για να ταΐσουμε τα σαρκοβόρα ζώα που κρύβουν από κάτω τα κρεβάτια μας;

ΆΛΛΩΣΤΕ,

Πίνοντας το τελευταίο πικρό ποτήρι ο Ιησούς,

ψιθύρισε «ΤΖHΖ» και

χαμογέλασε.

Νικόλας Γκόγκος_MCMXCVII Φθινόπωρο – Ξένη γη

Pieter van Mol_Jesus with the cup

Φωτό: Pieter van Mol_Jesus with the cup

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s