Θρήνος

Θρήνος

Στριμωγμένο παιδάκι

κάτω από μια μαύρη σκάλα

Κλαίει και κανείς δεν τ’ ακούει

τρέμει γι’ αυτό του το χούι

Μα ειν’ η ζωή σαν μια λάμπα

τρέμει λιγάκι και σβήνει

Κι όσο κι αν τρέχουν τα μάτια

αγάπη δεν έχει απομείνει.

Είν’ η καρδιά του σαν πέτρα,

πέφτει-μεμιάς πάτο πιάνει

Και το πρωί σαν ξυπνάει

η αρρώστια δε θα ’χει γιάνει.

Μαγεμένο παιχνίδι

βγαίνει και τρέμει η φωνή του

Όσο έξω λουλούδια ανθίζουν

μέσα μαραίνει η ψυχή του.

Καμιά φορά στη ζωή μας

βρίσκουμε αυτά που ζητάμε

Μα σπάει του διαβόλου το πόδι

κι έτσι δεν τ’ αποκτάμε.

Νικόλας Γκόγκος_MMXVI_Της Άννας. Και της «Πνιγμένης».

1920x1080

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s