Nick Cave: Sunday’s Slave

Sunday’s Slave

[Της Κυριακής ο σκλάβος]

 

Η Κυριακή έχει έναν σκλάβο·

η Δευτέρα έχει από έναν και αυτή·

 

Η Κυριακή έχει έναν σκλάβο·

η Δευτέρα έχει από έναν και αυτή·

 

Τα πάθη μας αμέτρητα,

οι ηδονές μας ετερόκλητες

και λίγες.

 

Όλη τη μέρα έσκαβα

τον εδικό μου λάκκο,

 

μα τώρα τράβα φέρε μου

της Κυριακής τον σκλάβο.

 

Η Τρίτη κοιμάται στο στάβλο.

Η Τετάρτη είν’ αλυσοδεμένη.

 

Η Τρίτη μαζεύει τα ψίχουλα,

κάτω από το τραπέζι.

 

Κι η Τετάρτη;

Δεν τολμά να παραπονεθεί.

 

Η καρδιά μου μια μέρα κατέρρευσε,

στις ράγες ενός φευγαλέου

τρένου.

 

Απλώς τ’ όνομά του ψιθύρισε και

να ’σου πού ’ρχεται της Κυριακής

ο σκλάβος.

 

Στο στάβλο χέρια είν’ πρόθυμα,

μπορούνε να πληρώνουν.

 

Χασούρα αν νιώθεις φίλε,

«ποιός είν’ τ’ αφεντικό εδώ φίλε;»

 

Τράβα και ρώτα το αίμα,

σε μια απ’ τις άσχημές του μέρες.

 

Αφού το νεύρο υπηρετεί

κι η υπηρεσία απατηλή.

 

Επιμένει, κατουράει στη γροθιά σου,

ούτως ή άλλως, έτσι παίρνει τα λεφτά σου.

 

Ο αφέντης είναι μπάσταρδος,

Μα μην το πεις,

στης Κυριακής,

τον σκλάβο.

 

Η Πέμπτη, εξαγρίωσε τον αφέντη.

o.k. λοιπόν Παρασκευή,

θα το πληρώσεις!

 

Μια νύχτα στον τροχό

των βασανιστηρίων·

κι έπειτα πάλι εδώ,

για να σελώνεις το Σαββάτο.

 

Μπορείς μονάχα

τ’ όνομά του να ψελλίσεις,

μα όχι Κυριακή,

ποτέ την Κυριακή,

 

Ώ, όχι στης Κυριακής

το σκλάβο.

Nick Cave: Sunday’s Slave, μεταγραφή στα Ελληνικά, Νικόλας Γκόγκος_MMXIX

1810 punishment of slaves engraving

Φωτό: Punishment Of Slaves, 1810 Engraving

Advertisements

ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΤΙ

ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΤΙ

Αν η φιλία μιας
ολόκληρης ζωής,

κοστολογείται όσο
κι ένα καλό γαμήσι,

τότε η στιγμή τιμή
δεν έχει παρευθύς·

υπεραξία διαδρομής,
που αν τη γευθείς,

μπορεί και ναι
μπορεί και να
μην υπερέχει.

Νικόλας Γκόγκος_ Δεκέμβρης MMXVIII

lar2

 

 

άτι

άτι

Στη μνήμη της γιαγιάς μου,
Μίτσας Παπουτσοπούλου,
το γένος Σαμαράκη

Κλεφτοπατώντας το
κόκκινο άτι·
καλπάζει κάτου
απ’ το κρεβάτι.

Ίσως κι εσύ
το πρόσεξες:
Σταλινισμένο
γαλβανίζει,
μέχρις κι
επαναστάτη·

το χαϊμαλί
του δες
γυαλίζει,

ενώ βουρλίζει
μιαν ιδέα και
το μάτι·

με δίχως
χαλινάρι
ξεμυαλίζει·
και θεατή
και αναβάτη.

«Το νεκροκέρι
εγγόνι μου,
μην ξεχαστείς·

ν’ ανάψεις:

εις μνήμην φίλου,
συγγενούς,

και στη Βασόρα,
τ’ αγιωνυμίου
του Ευφράτη».

Νικόλας Γκόγκος_MMXVI_MMXIX

kadinsky

Φωτό: Wassily Kandinsky, BR Almanach

Θεοφάνεια

Θεοφάνεια

 

Αρχίσαν πάλι τα οράματα,

σφαίρες φλεγόμενου φωτός,

που εν τω μέσω της νυκτός

με διαπερνούνε.

 

Κι εγώ σου λέω: Μην είσαι Συ,

που σα μια δύναμη ασαφής,

ξέρεις καλά να μ’ οδηγείς

σε τρομερά σημεία της Γής

με το χαμόγελο στο στόμα;

 

 

Νικόλας Γκόγκος_MM

jacobus de zetter emblemata nova 1617

Φωτό: Jacobus de Zetter, Emblemata Nova, 1617

Ρεβεγιόν

Ρεβεγιόν

 

Ο πούτσος μου στον ύπνο του,

φορούσε μια γραβάτα·

 

και μεταξύ μας, παπιγιόν·

εν μέσω αρχιδιών.

 

Νικόλας Γκόγκος_MMIX

gainsbourg_serge_45t_médaille d’or josé arthur 21 mars 1983_couverture de roland topor.

Φωτό: Εξώφυλλο του Roland Topor, για το 45άρι βινύλιο του Serge Gainsbourg, «Médaille d’’ Or José Arthur, 21 mars 1983» .