Σε Θέλω

Σε Θέλω

Βογγάει ο πεθαμενατζής,

με κράζει ο λατερνατζής,

και ένοχα μου λεν να σε ξεχάσω·

σπασμένα τα καμπαναριά,

εκπνεύσανε όλα τα πνευστά,

με φτύνουνε πικρά, με καταφρόνια…

Μα εγώ,

Σε θέλω

Σε θέλω

Σε θέλω

– Δεν ήρθα εγώ στη Γή για να σε χάσω!

Σαλτάρει ο πολιτευτής,

στα δάκρυα ποτισμένης γής,

που μάνες κλάψαν ενώ μας προσμέναν·

Σωτήρες υπνηλιακοί,

και διάφοροι άλλοι οχληροί,

ζητούν να σου ανοίξω την αγκάλη·

Κι εγώ

Σε θέλω

Σε θέλω

Σε θέλω

-Δεν πρόκειται εγώ να σε ξεχάσω!

Οι γέροι όλοι ψοφήσανε,

κι ούτε καν αγαπήσανε·

μα οι κόρες τους τώρα

με βάζουν κάτω.

Γυρνώ προς τη βασίλισσα,

κοιτώ τη θεραπαίνιδα,

και ξέρει ότι μ’ αρέσει να

κοιτάζω·

δε της διαφεύγει τίποτα,

για ποιά η καρδούλα μου χτυπά

κιόλας  γνωρίζει·

Σε θέλω

Σε θέλω

Σε θέλω

-Παιδί μου θέλω εγώ να σ’ αγκαλιάσω!

Τώρα ήρθε τ’ αγοράκι σου,

παρά τα τσαλιμάκια του,

του βούτηξα -ο αισχρός- το φλάουτό του·

Αυτό επειδή ψευδότανε·

και όλο σου ριχνότανε,

κι ήταν και τυχερούλης ο μπαγάσας.

Μα εγώ

Σε θέλω

Σε θέλω

Σε θέλω

Δεν ήρθα εγώ στη Γή για να σε χάσω!

 

Νικόλας Γκόγκος 21 Μαρτίου 2017, Παγκόσμια ημέρα της Ποίησης·

μεταγραφή του “I Want you” του Bob Dylan,  Blonde on Blonde, 1966.

screen-shot-2014-11-06-at-4-00-22-pm

O Bob δε χρειάζεται συστάσεις… Μέχρι και Νόμπελ πήρε ο άνθρωπας.

Το Τέλος

Το τέλος

Ήρθε το τέλος όμορφη φίλη. Είναι το τέλος μόνη μου φίλη. Κάθε ανταπόκρισης σ’ αγάπη. Το τέλος. Κάθε αξίας
ορθής. Το τέλος. Καμία έκπληξη ούτε ασφάλεια. Το τέλος. Δεν θα κοιτάξω μες τα μάτια σου ξανά.
Μπορείς να δεις πως θα ’μαστε απέλπιδες σε ανάγκη,
για κάποια χείρα βοηθείας ενός ξένου,
σε μιάν απελπισμένη γη.
Ελεύθεροι και ανοριακοί. Χαμένοι στης οδύνης – ερημία Ρωμαϊκή,
θε ν’ αγκαλιάσουμε τον πόνο.
Κι όλα τα παλληκάρια είναι παράλογα κι όλες οι κοπελιές, το ίδιο.
-Ζώντας μονάχα για μια θερινή βροχή.
Ναι, υπάρχει κίνδυνος στην κόψη αυτής της πόλης.
Καβάλα τη βασιλική άβενιου μωρό μου,
παράξενες σκηνές μες τα χρυσορυχεία…
Καβάλα τη λεωφόρο δυτικά μωρό μου. Καβάλα το φίδι.
Καβάλα το φίδι ως την πανάρχαια τούτη λίμνη.
Μωρό μου, το φίδι αυτό είναι επτά μίλια μακρύ.
Καβάλα τον φίδη. Ξέρεις είν’ γέρος και το δέρμα του είν’ ψυχρό.
Καλύτερη είν’ η Δύση. Καλύτερη είν’ η Δύση. Φτάσε μονάχα πρώτα εκεί και βρίσκουμε τα ρέστα.
Το μπλε λεωφορείο μας καλεί. Το μπλε λεωφορείο μας καλεί. Οδηγέ, πού μας πάς; Πού μας αδειάζεις;
Γιατί ο φονιάς ξύπνησε λίγο πριν την αυγή. Και φόρεσε τις μπότες του. Κι έκλεψε κάποια μάσκα απ’ την αρχαία γκαλερί. Περπάτησε στο διάδρομο. Και πήγε ως το δωμάτιο. Που ζούσε η αδερφή του. Μετά ξεπλήρωσε μια
επίσκεψη στον μόνο του αδερφό. Και μετά τράβηξε το διάδρομο και ήρθε σε μια πόρτα. Κοίταξ’ έπειτα μέσα.
«Πατέρα;»
«Ναι γιέ μου;»
«Θα πεθάνεις».
«Μητέρα; …Θα σε…»
Έλα μωρό μου και δοκίμασε την τύχη σου με μάς. Έλα μωρό μου και δοκίμασε την τύχη σου με μάς. Συνάντησέ με πίσω απ΄ το μπλε λεωφορείο. Ξέρεις, βραχάκι μπλε κουμπώνοντας, μέσα στο μπλε λεωφορείο. Ώωωου, ναι!
Αυτό είναι το τέλος όμορφη φίλη, μόνη μου φίλη. Το τέλος.
Θα πρέπει να σ’ ελευθερώσει, αν και πονά, μιας και ποτέ δε μ’ ακολούθησες, ποτέ σου…
Το τέλος είν’ του γέλιου, των ψεμάτων των γλυκών, το τέλος των βραδιών που πήγαμε να σκοτωθούμε.
Είναι : Το Τέλος.

Jim Morisson – “The end”_Μεταγραφή, Νικόλας Γκόγκος_MMXVI
Σ.Τ.Μ. Ας εκληφθεί ως παραλλαγή, παραβολής της έξωσης,
των δύο πρωτοπλάστων.

Καθώς Τσουλάει η Αγάπη μου

Καθώς Τσουλάει η Αγάπη μου

Η αγάπη μου σαν παίρνει τον κατήφορο

εσέ για ν’ ανταμώσει,

καθώς τσουλάει η αγάπη μου,

δε θα σε ματαβρεί;

Το στόμα σου ολόγραμμα!

Αραχνοΰφαντα οστά, μικροί

σάμπως τυμπανιστές, είναι τα

δάχτυλά σου.

Γυρνάνε από τον πόλεμο στο σπίτι.

Στη λεωφόρο νόμισα πως είδα αστραπόβροντα,

ο κεραυνός μπουμπούνισε στη στράτα μου αιφνιδίως,

κι όμως μικρή μου λαίλαπα, στ’ αλήθεια ήσουν εσύ!

Η αγάπη μου σαν παίρνει τον κατήφορο

εσέ για ν’ ανταμώσει,

καθώς τσουλάει η αγάπη μου,

δε θα σε ματαβρεί;

Χιονάτο είναι το δέρμα σου

Ήλιος είν΄ ανατέλλων τα μαλλιά σου!

Κι η γλώσσα σου Καλάζνικωφ, είτε άλλο ξένο όπλο…

Σε βλέπω εκεί να στέκεσαι στο δρόμο παρακάτω,

νικήτρια κραδαίνοντας,

της ήττας μου τα λάβαρα προβαίνεις!

Η αγάπη μου σαν παίρνει τον κατήφορο

εσέ για ν’ ανταμώσει,

καθώς τσουλάει η αγάπη μου,

δε θα σε ματαβρεί;

 

 Μεταγραφή του “When my love comes down” των Grinderman_

Νικόλας Γκόγκος, Καλοκαίρι MMXVI

P1100106

(Διότι η ανάβαση στο όρος της Αφροδίτης, διαθέτει και κατήφορο… Αμέ.)

Nick Cave: Babe, You Turn Me On

Nick Cave: Babe, You Turn Me On

(Μωρό, μ’ αναστατώνεις)

Έλα κοντά μου κούκλα μου,
μείνε κοντά μωρό μου,
εσύ είσ’ η μια η μοναδική
αληθινή μου αγάπη.

Η καρακάξα θορυβεί με την ξερή
λαλιά της, και σου ζητά να ενστερνιστείς
την άσκοπη αγριάδα της, τη βάρβαρη φωλιά της.

Τώρα τ’ αηδόνι τραγουδεί
την προίκα σου ανεβάζει•
και το καπάρο ανατιμεί,
σ’ εμένανε σε τάζει.

Στην ώριμη καρδούλα σου
το ’να μου χέρι επάνω,
με τ’ άλλο το χεράκι μου
τον πισινό σου πιάνω…

Όλα σμπαράλια μάτια μου
στραβά αρμενίζουν όλα.
Είν’ η Ιστορία σε επανάληψη,
μωρό μου, με πριζώνεις:

– Λαμπτήρα της πυράκτωσης.
-Aσμα ηλεκτρικό.

Στη φύση τρέχεις τσίτσιδη
σαδίζεις τα πουλάκια,
τις μέλισσες τις ενοχλείς,
σαλτέρνεις σε αβύσσους•

κι έπειτα αποδεικνύεται
στα γόνατα πως μόνο
τα βάθη αυτά σου φτάνουν.

Από δεντρί εγώ σε δεντρί,
αόρατος πηγαίνω,
σκιά σου τώρα έγινα
λάθρο μικρό ελάφι•
για ώρες σε παρατηρώ,
τα λέλουδα βοσκάω

Όλα σμπαράλια μπέμπα μου,
στραβά αρμενίζουν όλα,
και οι αξίες οι ηθικές,
έχουνε πάει βόλτα…

Είν’ η ιστορία σε επανάληψη,
μωρό, με ξεσηκώνεις

Σα μια ιδέα φαεινή,
σα βόμβα ατομική.

Σε παίρνω μες τη σιγαλιά,
στο ξέφωτο του δάσου
κορίτσι νυμφευόμεθα,
κι απλώνεται το χιόνι

Σε βαθυκόκκινο χαλί,
το χώμα γύρω στρώνει.

Όλα σμπαράλια μάτια μου,
δίχως καμιάν αιτία,
είν’ η Ιστορία σε επανάληψη,
μωρό μου με καυλώνεις.

Σα μια ιδέα φαεινή,
σα βόμβα ατομική…

Νικόλας Γκόγκος_Ελεύθερη απόδοση_XVIII_I_MMXV

477px-Castle_Romeo

Billy Childish: Είμαι ο Μπίλλης ο Παιδής

Billy Childish: I am Billy Childish (Είμαι ο Μπίλλης ο Παιδής)

Είμαι ο Μπίλλης ο Παιδής
πρώην μέθυσος, ψυχαναγκαστικός
αυνανιστής,
ωραίων ξυδιών αργά τη νύχτα ξεραστής,
μπλάβων χειλιών των κοριτσιών ο φιλητής

Γραφιάς ποιήσεως εορταστικής˙ της άδειας
μου αγάπης της κενής

Λιμάζοντα στιχάκια της στιγμής,
μιας καύλας προσευχόμενης –παντοτινής-
ποτέ ο πούτσος –διάολε- μη μου πέσει.

Εγώ είμ’ ο Μπίλλης ο Παιδής,
πρώην παλλίκαρος δριμύς,
φτηνιάρης και μαλάκας εραστής,
ξενύχτης, ονομάτων βαφτιστής

Των εγγραμμάτων,
πρώτος εγώ απ’ τους διαφθορείς
Ποιημάτων θαρραλέων σκαρωτής,
ποιημάτων που κοτάνε κι ονειρεύονται
μες τους αιώνες να επιζήσουν˙
και των αγέννητων ν’ αγγίξουν τις καρδούλες παρευθύς
Ευχόμενος, όλες τους τις ψυχούλες
να φιλήσω, ν’ αγκαλιάσω, επί γής

Ναι ’γώ είμ’ ο Μπίλλης ο Παιδής,
πρώην ποιητής και αυτοκτόνος ατυχής,
ψεμάτων και αλήθειας μες τη νύχτα ξεραστής

Κώλων γλυκών των κοριτσιών ο φιλητής,
κώλων θεσπέσιων σαν του Θεού τ’ αστέρια (ευτυχής)
ποιημάτων αξιόγλυφτων εγώ ο σκαρφιστής,
μπουτιών νεκρών πρώην ερώτων o αρνητής,
πρώην εραστών και νιών δασκάλων μισητής

Εγώ ο Μπίλλης ο ευχητής,
ζωγράφος της δικιάς του της ζωής,
και της φωνής μου μόνος επιτηρητής,
μην τυχόν κι η πουτάνα ποτέ της σωπάσει…

Μεταγραφή στα Ελληνικά, Νικόλας Γκόγκος_MMXV

Billy_Childish_Brian_David_Stevens

Ο Billy Childish (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Steven John Hamper) γεννήθηκε το 1959 στο Chatham του Kent στην Αγγλία. Ποιητής, συγγραφέας, ζωγράφος, τραγουδοποιός και κινηματογραφιστής, γνωστός για το τολμηρό και παραγωγικότατο έργο του, και συνιδρυτής του εικαστικού κινήματος Stuckism. Ηγετική μορφή σε πληθώρα μουσικών σχημάτων όπως οι Thee Headcoats, Thee Milkshakes, Wild Billy Childish & the Blackhands κ.α.

 

Nick Cave: I LET LOVE IN

I LET LOVE IN

Η απόγνωση κι η απάτη
της αγάπης ασκημούλες αδερφές
την πόρτα μου ήρθαν να χτυπήσουν
κι ωιμέ εγώ ο κακόμοιρος, τις άφησα να μπουν.
Αστέρι μου είσαι ο τιμωρός για κάθε μου αμαρτία,
-αφήνω την αγάπη να εισχωρήσει!
Η πόρτα μου μισάνοιξε μια μόνο χαραμάδα
μα ο έρωτάς σου ήτανε, πανούργος, τολμηρός!
Όλ’ η ζωή μου άστραψε εμπρός των ομματιών μου,
κι ήτανε φρίκη οφθαλμών στ’ αλήθεια όλο αυτό.
Μια καταδίκη απαίσια, συνέχεια να σαρώνω,
βρώμικο χαρτοπόλεμο σε μία στενωπό.
-Αφήνω την αγάπη να εισχωρήσει!
Έχω δεθεί & φιμωθεί και κατατρομοκρατηθεί,
Ευνουχισμός! Λοβοτομή!
Όμως ποτέ μου άλλοτε, δεν είχα τόσο ωραία,
ωραία κι επιτήδεια, μικρή βασανιστή!
-Αφήνω την αγάπη να εισχωρήσει!
Ώ, Θεέ μου, τι της έφταιξα,
και μη μ’ εγκαταλείπεις!
-Πού πήγαν όλοι οι φίλοι μου;
-Λακίσανε κι αυτοί.
Έτσι λοιπόν φιλάρα μου αν κάθεσαι μονάχος,
κι ακούσεις το πορτόφυλλο μια μέρα να χτυπούν,
και νιώσεις την ατμόσφαιρα γεμάτη υποσχέσεις,
μάγκα μου τότε μη μου πεις, δε σ’ είχα ορμηνέψει…
Είναι πολύ χειρότερο από εραστής του έρωτα
να καταντήσεις εραστής, που κι ο έρωτας ο ίδιος,
πικρά καταφρονεί.
-Αφήνω την αγάπη να εισχωρήσει!

Μεταγραφή: Νικόλας Γκόγκος_MMXIV

Nick-Cave2Ο Nicholas Edward Cave γεννήθηκε στη Βικτώρια το 1957. είναι Αυστραλός μουσικός,
στιχουργός και συγγραφέας, περισσότερο γνωστός σαν κύριος συντελεστής του ρόκ
συγκροτήματος Nick Cave and the Bad Seeds. Συμμετείχε επίσης στα συγκροτήματα The Boys
Next Door, The Birthday Party και Grinderman. Tα τελευταία χρόνια εργάζεται και ως
σεναριογράφος στον κινηματογραφικό χώρο.

David Peña Dorantes: Orobroy ( Έγνοια)

Orobroy (Έγνοια)

Σαν ακούω την αρχαία κραυγή
του αίματός μου,

που τραγουδά κι οδύρεται
θυμούμενη

τόση απονιά και φρίκη
στους αιώνες,

μπορώ να νιώσω το Θεό
που χρωματίζει την Ψυχή μου

Κι έτσι λοιπόν να προχωρήσω στο ντουνιά,
Σπέρνοντας ρόδα αντί για πόνο.

Απόδοση στα Ελληνικά, Νικόλας Γκόγκος VI/IX/MMXV

$_1